Η απάντηση στη ερώτηση που τίθεται τις τελευταίες ημέρες για το αν μπορεί μία κοινωνία ν’ αυτοκαταστραφεί είναι ένα μεγαλοπρεπέστατο ναι, ασφαλώς, βεβαίως! Και πώς να μην συμβεί άλλωστε (που θα έλεγε και ο… επίτιμος) όταν βλέπουμε το κράτος να επιτρέπει σε μια χούφτα μηδενιστές να καίνε τα πάντα στο διάβα τους και να δολοφονούν τρεις εργαζόμενους πολίτες.

Όταν ένας απόλυτα δικαιολογημένα θυμωμένος κόσμος βαδίζει το δρόμο του άναρθρου λαϊκισμού.

Όταν η μισή Βουλή δεν έχει επιλέξει ακόμη αν είναι υπέρ της χρεωκοπίας ή ενός προγράμματος στήριξης.

«Οι διαδηλώσεις δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται για την τέλεση παράνομων πράξεων. Η ελευθερία της διαμαρτυρίας καθενός σταματά εκεί που αρχίζει το δικαίωμα της ζωής, της ελευθερίας και της εργασίας του άλλου. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος τώρα», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Εν ολίγοις ο κ. Παπούλιας εννοούσε το αυτονόητο. Αμεση λήψη μέτρων, που θα περιφρουρήσουν τη ζωή, την ελευθερία, την απρόσκοπτη εργασία κάτω από οιεσδήποτε συνθήκες, αλλά και τη δημόσια - ιδιωτική περιουσία.

Από τη στιγμή που μπήκε στη ζωή μας το ΔΝΤ και η Ε.Ε. η ιστορία έγινε… πονεμένη. Και ο πόνος δεν μπορεί να γιατρευτεί με χρήμα. Οι πολιτικές τύπου «Τσοβόλα δώστα όλα» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά. Χρεοκοπήσαμε.

Για να γίνουν, λοιπόν, πράξη αυτά που εννοούσε ο Κάρολος Παπούλιας θα πρέπει οι πολιτικοί μας ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Να συμφωνήσουν στην κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, να γίνουν λιγότεροι στην εθνική αντιπροσωπεία και να στείλουν στη φυλακή φίλους και γνωστούς τους…

Επίσης οι πολιτικοί αρχηγοί θα πρέπει να σταματήσουν να φέρονται ως στρατηγοί μέσα στα επιτελεία τους σε απλά ζητήματα και να τραβήξουν αυτιά σε θέματα μείζονος σημασίας.

Να σταματήσουν οι ασύστολες δαπάνες, του τύπου πάρτε κ. βουλευτές, περίπου 1.500.000 εκατομμύρια ευρώ για τον προσωπικό σας εξοπλισμό πληροφορικής. Εάν θεωρείται ότι η ανάπτυξη των δημοσίων σχέσεών σας περνά και από το διαδίκτυο, τότε πληρώστε από την τσέπη σας!

Ο κόσμος τα βλέπει όλα αυτά. Αγανακτεί.

Η χώρα έχει υγιείς δυνάμεις, νέους ανθρώπους που δεν κουβαλούν το σύνδρομο του Δημοσίου και είναι αρνητικοί σε όλα.

Ανάλογη ρότα θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν και οι πολιτικοί.

Εάν δεν αποφασίσουν ν’ αλλάξουν, οι ιστορικοί του μέλλοντος δεν θα τους αναφέρουν ούτε ως υποσημείωση, ενώ οι νοικοκύρηδες του παρόντος θα τους χλευάζουν στους δρόμους...