Μιλούσα στις αρχές της εβδομάδας με στέλεχος αυτοκινητοβιομηχανίας και καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως όταν ο κόσμος ακούει τη λέξη «ανάκληση», νιώθει το αίμα του να... παγώνει. Νομίζει ότι το αυτοκίνητο που έχει στην κατοχή του είναι ελαττωματικό. Το φαινόμενο αυτό είναι έντονο στις ΗΠΑ, ενώ παίρνει μορφή χιονοστιβάδας, όταν είσαι κάτοχος αυτοκινήτου άλλης χώρας. Και αυτό γιατί οι Αμερικανοί είναι γνωστοί σωβινιστές στο θέμα, αφού χρόνια τώρα συνδυάζουν το αυτοκίνητο με το αμερικάνικο όνειρο…

Στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Στην περίπτωση της Toyota ο κόσμος έπαιρνε στα συνεργεία για να μάθει, ενώ όταν του έλεγαν να κάνει προληπτικό έλεγχο απαντούσε: «όταν τελειώσω τις δουλειές μου» ή «όταν γυρίσω από το χωριό!». Οι ανακλήσεις αυτοκινήτων για λόγους ασφαλείας είναι αρκετά σύνηθες φαινόμενο για την αυτοκινητοβιομηχανία. Το σίγουρο είναι ότι αν γίνει σωστή διαχείριση, τότε μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορούν να παρουσιάσουν μακροπρόθεσμες συνέπειες για τον εμπλεκόμενο κατασκευαστή.

Στην περίπτωση της Toyota το αρνητικό κλίμα θεωρούμε ότι ήταν συνέπεια της παντοκρατορίας που διέπει τα τελευταία χρόνια την εταιρεία. Ειδικά στις ΗΠΑ έκαναν την τρίχα… τριχιά, ώστε με αφορμή ένα ελαττωματικό πεντάλ γκαζιού ν’ αναδείξουν τις δικές τους φίρμες, που βρίσκονται σε κρίση… οικονομίας. Το θέμα είναι πως θα διαχειριστούν την υπόθεση τα στελέχη της «μαμάς» εταιρείας. Τι κινήσεις θα κάνουν ώστε να έρθει η ανάκαμψη και να μην προκαλέσει ένα πεντάλ μόνιμη βλάβη στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Η Toyota εξακολουθεί να έχει πλεονεκτήματα. Πρέπει να τα αναδείξει γρήγορα γιατί οι φιλόδοξοι ανταγωνιστές καραδοκούν.